Niedaleko rozciągają się Barłogi, duży obszar łąk nawadnianych przez Wielki Kanał Brdy z lat czterdziestych XIX wieku. Osada powstała przed 1772 rokiem. W 1865 roku założono szkołę, której obwód obejmował tylko tę wieś, a od 1888 roku działała biblioteka TCL. Do 1913 roku, gdy w Legbądzie utworzono kościół katolicki, mieszkańcy Rzepicznej należeli do parafii w Śliwicach.
Między wojnami usługi dla mieszkańców świadczyło trzech szewców i stolarz, była tu też placówka Związku Strzeleckiego. Pod koniec drugiej wojny światowej okolica stała się silnym punktem niemieckiej obrony i wieś poniosła duże straty, także w ludziach: pod koniec 1944 roku kilku mieszkańców zginęło z rąk Niemców. Po wojnie znów otwarto polską szkołę, a w 1965 roku zelektryfikowano gospodarstwa.
Zachowały się tu pozostałości drewnianej zabudowy z XIX i początku XX wieku o konstrukcji zrębowej i sumikowo-łątkowej oraz system nawadniający z trzema niewielkimi akweduktami. Przy drodze prowadzącej z Rzepicznej do Bielskiej Strugi leży głaz narzutowy mierzący 520 cm w obwodzie. Obok szkoły rosną trzy lipy: dwie drobnolistne, mierzące w pierśnicy 410 i 380 cm obwodu, oraz szerokolistna, której obwód wynosi 310 cm.
