Łyskowo, dawne dobra rycerskie, było gniazdem rodowym Łyskowskich. Najstarszy zapis pochodzi z czasów krzyżackich, a po 1466 roku dobra weszły w skład starostwa tucholskiego. W 1526 roku Zygmunt I nadał Łyskowskim herbu Poraj przywilej na posiadanie Łyskowa. W czasie drugiej wojny polsko-szwedzkiej osada mocno ucierpiała.
W drugiej połowie XVIII wieku majątek przejęli Broniewscy. Od lat 40. XIX wieku był w rękach niemieckich: najpierw rodziny Caspari, następnie Katarzyny Rokstroch i Jana Mennela, stale mieszkających w Rzeszy. Dzierżawcą był Rudolf Bock.
Dwór nie przetrwał, a z parku zostały tylko fragmenty. Zachowała się rotundowa ptaszarnia, czyli gołębnik, w formie ośmiobocznej wieży o dwóch bryłach, zwieńczonej kopułą, również ośmioboczną. Przy drodze wojewódzkiej nr 237 stoi kaplica cmentarna.
