W najstarszym zapisie, z 1432 roku, Kamienica występuje jako wieś szlachecka. W latach 1578-1591 mieszkało tu dwóch smolarzy i działał młyn o jednym kole, a w 1773 roku notowano tartak, młyn, karczmę i czterech rzemieślników. Dobra często zmieniały właścicieli; należały między innymi do Tupalskiego, Będowskiego, Żalińskiego, Raczyńskiej, Wejhera, Gruszczyńskiego, Rasmusa i Krausego, a do lat 20. XX wieku do pruskiego rodu Königsmarck.
Pałac barokowo-klasycystyczny zbudowano w latach 1770-1790 według projektu architekta z Gdańska. Od kwietnia 1874 do czerwca 1875 roku w majątku pracowały sprowadzone tu Służebniczki Panny Maryi ze zgromadzenia założonego przez Edmunda Bojanowskiego. Siostry uczyły w szkole, zajmowały się dziećmi w ochronce i pielęgnowały chorych. Za II Rzeczypospolitej pałac przeszedł na własność Górskich, a wśród jego gości był Leon Wyczółkowski.
W 1945 roku pałac przejął Skarb Państwa, a majątek upaństwowiono. W budynku urządzono przedszkole, potem zasadniczą szkołę rolniczą i technikum rolnicze, a później przystosowano go na mieszkania. Nad Kamionką zachowały się dawny młyn oraz zespół pałacowo-parkowy ze starodrzewem, spichrzem i oborą (nr 137/A, 30 stycznia 1985 roku).
