Osada istniała już w XIII wieku, a za książąt pomorskich należała do dzielnicy świeckiej. Około 1320 roku ta wieś rycerska weszła w granice komturstwa świeckiego. Po II pokoju toruńskim leżała w powiecie świeckim, a w 1934 roku przyłączono ją do powiatu tucholskiego. W pierwszej połowie XV wieku wieś była własnością sędziego ziemskiego Ottona Lińskiego. Od 1789 roku, kiedy dobra wydzierżawiono chłopom, Lińsk był wsią gburską.
Epidemie cholery w 1830 i 1868 roku zabrały wielu mieszkańców. Zmarłych chowano przy drodze do Śliwic; leży tam cmentarz. Między wojnami we wsi były mleczarnia, Kasa Stefczyka, kółko rolnicze, warsztaty rzemieślników i straż pożarna.
J. Kaczyński i E. Gzela zginęli w lesie z rąk gestapo we wrześniu 1939 roku. W listopadzie tego roku w lesie między Lińskiem a Jabłonką zginęło żydowskie małżeństwo Lindenstrausów.
