Wdecki Park Krajobrazowy leży we wschodniej części Borów Tucholskich, wzdłuż rzeki Wdy i jej doliny. Powołano go 16 lutego 1993 roku. Powierzchnia parku wynosi 19 177,24 ha, a wraz z otuliną 23 786,39 ha. Siedziba mieści się w Osiu. Park obejmuje fragmenty gmin: Osie, Drzycim, Warlubie, Lniano, Jeżewo, Śliwice i Cekcyn.
Wda jako oś parku
Wda (zwana też Czarną Wodą w górnym biegu) jest rzeką o wyraźnym charakterze: ciemna, torfowa woda, wolny nurt w lesie, węższe koryto niż Brda i znacznie mniejszy ruch turystyczny. Właśnie ta dzikość przyciąga kajakarzy szukających spokojniejszej alternatywy. Rzeka jest szlakiem kajakowym dostępnym bez specjalnych zezwoleń, choć liczba wypożyczalni jest mniejsza niż na Brdzie.
Dolina Wdy to środowisko cenne dla ptaków wodno-błotnych i nadrzecznych. Na podmokłych łąkach zalewowych i przy brzegach gniazdują gatunki rzadkie w innych częściach regionu.
Tleń i okolice
Tleń to miejscowość nad Wdą z pensjonatami i zapleczem rekreacyjnym, popularna jako letnisko od wielu dziesięcioleci. Leży na terenie parku krajobrazowego. Dojazd samochodem z Bydgoszczy zajmuje około godziny drogą przez Świecie lub Osie. Najbliższe stacje kolejowe to Osie i Terespol Pomorski na linii Bydgoszcz-Chojnice.
Szlaki i aktywność
W parku przebiega kilka znakowanych szlaków pieszych i rowerowych. Szlak wzdłuż Wdy pozwala śledzić zmianę charakteru rzeki na przestrzeni kilku kilometrów. Szlaki rowerowe łączą Tleń z okolicznymi wsiami i leśniczówkami. Informacje o aktualnych zasadach wędkowania i obwodach rybackich warto sprawdzić bezpośrednio w miejscowym kole PZW lub na stronie okręgu.
Jesień w dolinie Wdy
Jesień w Wdeckim Parku Krajobrazowym jest szczególnie efektowna. Olchy i brzozy nad rzeką barwią się na żółto i pomarańczowo, mgły unoszą się nad taflą wody wczesnym rankiem, a w lasach od połowy września bywa słyszalne rykowisko jeleni. To jeden z powodów, dla których wrzesień i październik są tu tak chętnie odwiedzane.
Charakter wschodniej części Borów
Wschodnia część Borów wokół Wdeckiego Parku jest wyraźnie spokojniejsza niż rejon Charzyków i Swornegaci. Mniej tu typowej infrastruktury letniskowej, więcej leśnego spokoju i rzadziej uczęszczanych szlaków. Dla turystów szukających ciszy to realna różnica w porównaniu z popularniejszymi miejscowościami nad Brdą.